Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Κρόνος αναρριχήθηκε στην εξουσία του κόσμου, αφού ανέτρεψε τον πατέρα του, τον Ουρανό, με την βοήθεια της μητέρας του, Γαίας. Φοβούμενος λοιπόν μήπως και αυτός είχε μια ίδια μοίρα, έτρωγε τα παιδιά του αμέσως μετά τη γέννησή τους. Η Ρέα, η κόρη της Γαίας και του Ουρανού και σύζυγος του Κρόνου, ακολούθησε τη συμβουλή τους να γεννήσει μακριά από το σύζυγο της και κατέφυγε στην Κρήτη στο Δικταίο Άντρο, σπήλαιο στο όρος Δίκτη, όπου και γέννησε τον Δία.
Ο Δίας προστατευόταν από τους Κουρήτες κι είχε τροφούς τις ιερές μέλισσες, τις Νύμφες Μέλισσα και Αμάλθεια. Η Μέλισσα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν κόρη του βασιλιά της Κρήτης, Μελισσέα και αδελφή της Αμάλθειας και είχε διδαχθεί τη χρήση του μελιού. Οι δύο νύμφες ανέθρεψαν τον Δία, ταΐζοντας τον γάλα και μέλι.
Η διατροφή του βρέφους με θρεπτικό μέλι έγινε προκειμένου να μεγαλώσει γρηγορότερα και να μπορέσει να διεκδικήσει την θέση του ανάμεσα στους Θεούς.
Οι Ολύμπιοι θεοί έπιναν νέκταρ κι έτρωγαν αμβροσία, τροφές στενά συνδεδεμένες με την αθανασία.
Το περίφημο νέκταρ των Θεών ήταν το υδρόμελι, ενώ σύμφωνα με τον Όμηρο και η αμβροσία είχε ως βάση το μέλι.
Το μέλι και η διατροφική του αξία είναι γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια. Η εκλεκτή αυτή τροφή κατείχε σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή των αρχαίων Ελλήνων όχι μόνο ως τρόφιμο, αλλά και ως θεραπευτικό μέσο που ταυτιζόταν τόσο με την ευζωία, όσο και την μακροζωία.
